عبد الله قطب بن محيى
392
مكاتيب عبد الله قطب بن محيى
خود را از صرف در جزئيات نگاه دارند و « من اللّه التوفيق » . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 162 - [ روح آدمى عرشى است و جسم او فرشى ] من عبد اللّه قطب الى وليّى فى اللّه المؤيّد به محاسن من الاخلاق معزّ الملة و الدّين الملك اسحاق . روح آدمى عرشى است و جسم او فرشى ، اگر تامّلات قدسيه بر او غالب است و همت او مصروف و معطوف به جنبهء اعلى است ، جسم او رنگ روح مىگيرد و بالكليه در جهان قدس منخرط گردد « فى النّعيم الدّائم » و اگر تامّلات جسمانيه بر او غالب است و تعلق او به امور سفليه است و راست داشتن لذات تن ! روح او رنگ جسم مىگيرد و سرنگون روى به اسفل سافلين مىنهد و بالكليّه در جهان رجس مندرج گردد ، و به سجين مىپيوندد : « فى العذاب الدائم و الخزى و الظّلمات » ! قال اللّه تعالى : لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ ثُمَّ رَدَدْناهُ أَسْفَلَ سافِلِينَ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ « 1 » و اگر كسى انتظار مىكشد كه كار جهان راست كند بعد از آن به ذكر خداى عزّ و جلّ مشغول شود ، كار جهان هرگز راست نخواهد شد و چنين روز او را روزى نخواهد شد ، از ميانه مىبايد بريد كه به خداى عزّ و جلّ و ياد او و تفكّر در حكمت او در آفرينش عالم قدس ( كه ) بر دل رؤساى نوع نازل شده مشغول شويد . در تمامى كارها چندين بكوش * جز به كارى كان بود در دين مكوش
--> ( 1 ) . سوره تين ، آيههاى 4 و 5 و 6 و 7 « به راستى انسان را در نيكوترين اعتدال آفريديم ، سپس او را به پستترين [ مراتب ] پستى بازگردانيديم ، مگر كسانى كه گرويده و كارهاى شايسته كردند كه پاداشى بىمنت خواهند داشت » .